maandag 30 mei 2011

Nederland ondermijnde zijn ontwikkelingshulp en de ontwikkeling van Suriname.

Het in de editie van De Ware Tijd van dinsdag 17 mei jl. vermelde oordeel van Professor Maarten Schalkwijk, hoogleraar Sociale Veranderingen en Ontwikkelingen aan de Anton de Kom Universiteit (ADEK), volgens welke gebrek aan ontwikkelingsvisie en leiderschap in Suriname hebben gemaakt dat de Nederlandse ontwikkelingshulp uit 1975 de beoogde ontwikkeling niet heeft gebracht, is volgens ondergetekende, Ir. Ronald Assen, docent Wiskunde en Statistiek aan ook ADEK en in deze context bovendien oud-minister van Planning en Ontwikkelingssamenwerking van oktober 1993 tot september 1996, ronduit kortzichtig: de beoogde ontwikkeling is uitgebleven door de door Nederland geïnitieerde staatsgreep van 1980 en vervolgens de eenzijdige Nederlandse opschortingen van deze hulp, telkens gevolgd door noodzakelijke herstelprojecten met betrekking tot de schade die deze onderbrekingen hebben veroorzaakt.

De Surinaamse regering van tussen 1975 en 1980 kan zeker niet worden beticht van een gebrek aan ontwikkelingsvisie. Wie dat doet, maakt zich schuldig aan geschiedvervalsing en geeft blijk geen inzicht te hebben in de geschiedenis van het onafhankelijke Suriname!! Immers de ontwikkelingssamenwerking tussen Nederland en Suriname in die periode was gestoeld op het Meerjaren Ontwikkelingsprogramma (M.O.P) dat in 1973 door Surinaamse en Nederlandse deskundigen was opgesteld. Dit M.O.P. kon niet verhinderen dat in de Surinaamse conceptie Suriname tot ontwikkeling moest worden gebracht door middel van enkele grote projecten (West-Suriname, Multi Purpose Corantijnproject, Patamacca, Landbouw Ontwikkelingsproject Commewijne), terwijl Nederland de voorkeur gaf aan kleinschalige projecten waaraan vooral Nederlandse bedrijven konden verdienen. Deze controverse tussen Nederland en Suriname, die juist was ontstaan omdat Suriname zijn eigen ontwikkelingsvisie had, heeft de ontwikkeling van Suriname gesaboteerd: projecten werden door Nederland moeizaam goedgekeurd en gelden voor goedgekeurde projecten werden even moeizaam vrijgemaakt, terwijl ontwikkelingsprojecten voor particulieren door Nederland werden gehanteerd om onvrede tegen de Surinaamse regering te voeden. Dit alles leidde in februari 1980 tot het initiëren en faciliteren door Nederland van de staatsgreep tegen de Surinaamse regering.

Gekonstateerd kan worden dat Suriname direkt na de staatsgreep overschakelde op uitsluitend kleinschalige projekten, die door Nederland werden gehonoreerd met een in principe goedkeuring van in totaal 500 miljoen Nederlandse gulden.
Toen in de loop van het jaar 1981 Nederland de greep op de coupplegers, de revolutionairen zo men wil, verloor, volgde weer het traineren van de ontwikkelingssamenwerking om vervolgens met de moorden van 8 december 1982 de ontwikkelingssamenwerking met Suriname formeel op te schorten.

Gedurende de Nederlandse traineerperioden en deze eerste opschorting van de ontwikkelingssamenwerking zijn gedeeltelijk uitgevoerde projecten aan kapitaalverlies onderhevig geweest en is de hele Surinaamse economie achteruitgegaan. Na heractivering van de ontwikkelingsrelatie in 1988 noopte deze situatie tot het aanwenden van verdragsmiddelen ter financiering van herstelprogramma’s. Deze situatie heeft zich herhaald na de telefooncoup in 1990 en na de regering Wijdenbosch/Radhakishun in 2000. Hoewel de gang van zaken in 2000 geen uiting is van een eenzijdige Nederlandse actie, kan de donor wel worden verweten dat hij daarna is komen aandansen met een andere benadering van ontwikkelingssamenwerking, de zogeheten sectorale benadering die in het begin voor veel verwarring, stagnatie en frustratie heeft gezorgd.

In het voorgaande is geen aandacht besteed aan de omstandigheid dat Nederland nog op een andere wijze heeft bijgedragen tot het ondermijnen van én de onwikkelingshulp én de ontwikkeling van Suriname en wel door middel van het faciliteren van de binnenlandse strijd die van medio 1986 tot 1992 heeft gewoed. De hoop wordt uitgesproken dat geen enkele Surinamer na het lezen van dit artikel nog langer gelooft in het Hollandse sprookje van gebrek aan ontwikkelingsvisie en leiderschap aan Surinaamse zijde als oorzaak van het uitblijven van de beoogde ontwikkeling van Suriname. Het gaat de goede kant op want er is geen gewag gemaakt van twee andere delen van dit sprookje, te weten de geringe Surinaamse uitvoeringscapaciteit van ontwikkelingsprojecten en de geringe financiële absorptiecapaciteit van de Surinaamse economie.

vrijdag 27 mei 2011

Arrestatie van mensenrechtenschender Mladic is goed nieuws

De arrestatie van Ratko Mladic is goed nieuws. Voor de internationale rechtsorde en in het bijzonder de nabestaanden van zijn slachtoffers, de soldaten van Dutchbat, voor Bosnië, en voor Servië is dit nog een overwinning van de democratie op dictatuur. Het uitgangspunt van de NPS is dat oorlogsmisdadigers hun berechting niet mogen ontlopen. Dat is een helder signaal dat door alle soorten Mladicen van deze wereld verstaan moet worden. De vervolging in Suriname van de schuldigen van de 8 decembermoorden in 1982 en deze successen moet ons sterken in de overtuiging dat de internationale rechtsorde onontbeerlijk is voor een meer rechtvaardige wereld, voor vrede en veiligheid en voor de kans om vanuit een oorlogssituatie te komen tot verzoening en een gezamenlijke toekomst voor mensen die elkaar eerder naar het leven stonden. Wij zijn overtuigd dat de schuldigen berecht zullen worden en de nabestaanden daarin enige troost zullen vinden.

26 mei 2011

NPS persdienst

woensdag 25 mei 2011

Venetiaan: "Volk moet les leren uit verkeerde keuze 25 mei 2010"

NPS-voorzitter Ronald Venetiaan tijdens de verkiezingscampagne een jaar geleden. (Foto: Edward Troon)
25 May, 04:30


NPS-voorzitter Ronald Venetiaan tijdens de verkiezingscampagne een jaar geleden. (Foto: Edward Troon)
"Het Surinaamse volk heeft een harde les te leren uit de verkeerde keuze die het een jaar geleden heeft gemaakt, op 25 mei 20110. Wij zullen er hard aan werken dat de samenleving deze les niet vergeet”, zegt ex-president tevens NPS-voorzitter Ronald Venetiaan”.

Terugkijkend op de verkiezingen en op negen maanden regering Bouterse/Ameerali, constateert Venetiaan dat op twee cruciale fronten - financieel en sociaal-economisch - de politieke verandering niet goed heeft uitgepakt.
Volgens de ex-president worstelt de regering nog met het doorvoeren van maatregelen die "moordend" zijn. Tegelijk is grote haast aan de dag gelegd om deze zware maatregelen uit te voeren. "Rampzalig" noemt Venetiaan het, dat er na een jaar geen duidelijk omlijnd beleidsplan is van de regering.

Perspectieven ontbreken
Venetiaan zegt dat niet het verschil in beleid een probleem is, maar het feit dat het beleid volgens hem geen perspectieven biedt voor de toekomst. De ex-president zegt het al dat kort na het aantreden van de nieuwe regering te verwachten was dat het verkeerd zou lopen. “Het ligt niet aan de kwaliteit van het team van ministers. Sommigen hebben het, anderen niet. Het probleem is dat de dienst wordt uitgemaakt door alleen de president en de vicepresident die zich laten adviseren door personen die eigenlijk geen advies uitbrengen maar op niet-realistische wijze mee dromen”, zegt Venetiaan.

De politicus zegt dat, toen het Nieuw Front in 1999 het landsbestuur overnam van dezelfde politieke constellatie die nu aan het bewind is, er "chaos" was. “Toen waren ook maatregelen nodig, een aanpassingsprogramma. Je rekent op steun van buiten die niet altijd of niet direct aanwezig is. We hebben de maatregelen toch genomen. Maar je gaat niet eerst het volk armer maken dan het al is en daarboven geen perspectieven bieden. Het was toen geen gefantaseerde chaos zoals de regering nu staat te roepen. Toch hebben we toen met alle sociale partners en anderen overleg gepleegd hoe de zaak gezond te maken. Je moet eerst een rustpunt bereiken.”

Roer omgooien
Voor de ex-president is het geen vraag hoe lang na het aantreden je kritiek mag leveren of het beleid mag beoordelen. “Dat verschilt voor elk beleid, belangrijk is wat je overneemt en het beleid dat je voert. Toen wij (Front) in 1996 het veld moesten ruimen, hebben we een stevige en gezonde situatie achtergelaten. Die is toen binnen de kortste keren naar de knoppen geholpen”, zegt hij.

Een ander kritiekpunt van Venetiaan is het feit dat de regering dringend op zoek is naar meer inkomsten voor haar beleid, terwijl zij toch een hoop projecten heeft aangekondigd zonder te weten hoe die gefinancierd gaan worden. De grootste belofte van de regering, dat de mens centraal zou staan in haar beleid, is nu gebleken "een loze" te zijn. Venetiaan zegt niet te verwachten dat de regering het na dit slechte jaar beter zal doen. Dat zal volgens hem sowieso niet lukken als de regering vasthoudt aan een "moordende" government-take, invoering van de motorrijtuigenbelasting en andere belasting maatregelen.

Wilfred Leeuwin

Bron: www.starnieuws.com

Ondanks gekwalificeerde meerderheid Mega functioneert DNA zeer gebrekkig”

De mega combinatie en haar coalitie partners blijken vanwege interne strubbelingen en meningsverschillen niet in staat te zijn quorum te mobiliseren voor de vergaderingen van de vaste commissies. Het niet kunnen functioneren van de vaste cie’s komt vanwege het gebrek aan onder andere enthousiasme, politieke gelijkgerichtheid qua beleid, teleurstelling in de regering die slechst een deelbelang dient en het ontbreken van een nationale ontwikkelingsvisie.

“Het is een ramp momenteel in het parlement zegt Front parlementarier Aziz gajadien. Geen enkele commissie werkt, omdat ook de coalitie niet voor quorum kan zorgen. De werkzaamheden kunnen geen vlotte voortgang vinden”, zegt hij aan DWT.

De NPS fractie ontkomt niet aan de indruk dat het nivo niet gehaald is en wordt in de cie vergaderingen om kwalitatieve concept wetsproducten aan te bieden aan DNA. Ondanks de tegenwerking die de Front fractie ondervindt in het uitvoeren van haar werk zoals spreektijden beperkingen en het terug brengen van het aantal oppositionele leden in de cie’s van drie naar twee stelt zij zich ten alle tijde coöperatief op.

NPS persdienst

NPS DNA-lid Arthur Tjin :”Panka moet zich schamen”.

Tijdens de openbare vergadering van de 20 mei j.l heeft de fractieleider van de NDP de heer Panka zich de uitspraak gepermitteerd dat “de polititevoorlichting niet alles moet doorspelen aan de gemeenschap”. Met dit standpunt benadrukt de NDP dat zij geen voorstaander is van eerlijke en transparante voorlichting. Dit denken vindt haar oorsprong sinds de militaire dictatuur (1980-1987) die stond o.l.v.de NDP voorzitter. De NPS volksvertegenwoordiger A.Tjin zegt dat Panka ”zich moet schamen”. Hij vindt dat de politie haar werk met de beschikbare middelen zo goed als mogelijk doet. Hij geeft het met een practisch voorbeeld aan: "Als je naar de winkel gaat met SRD 1 kan je geen spullen kopen die meer dan dan SRD 1 kosten". Wil je een goed veiligheidsbeleid hebben dan zal je erook duurzaam in moeten investeren. Panka is niet eerlijk bezig. Hij probeert de voorlichtngsdienst van de politie te muilkorven en daarmee inbreuk te doen op een van de meest fundamentele peilers van de democratie n.l. de persvrijheid.

Vanuit de leiding van de voorlichtingsdienst als van de leiding van het Korps Politie Suriname zijn er communique’s uitgegeven. In deze persberichten geven zij aan dat hetgeen de fractieleider van de NDP heeft verkondigd zij net achter staan. Het KPS zal zich blijven inzetten zoals de verklaringen luiden om de samenleving middels eerlijke voorlichting weerbaarder en bewuster te maken zodat zij ook een steenje kan bijdragen aan het veiligheidsgevoel en de veiligheid in het algemeen in ons land. De NPS wijst er wederom op alert te blijven, omdat er nog steeds krachten zijn binnen de huidige coalitie die het niet nauw nemen met de democratie en in sommige gevallen zelfs tegen de democtaie zijn. De NPS zal de vrije meningsuiting blijven ondersteunen en versterken en rekenen op “het geweten van het volk” dat zij haar werk in alle eerlijkheid verder zal blijven doen zonder enige vorm van vrees in het belang van het volk.

NPs persdienst

zaterdag 21 mei 2011

Staat ons onderwijs in voldoende mate in dienst van nationale ontwikkeling?

19/05/2011

Het onderwijsbeleid wordt geacht afgeleid te zijn van een nationale ontwikkelingsconceptie. In grote lijnen heeft het te maken met de plaats die wij wensen in te nemen als natie in de wereld en de strategie die wij hanteren. Daarbij moeten er keuzen gemaakt worden met betrekking tot de inzet van onze natuurlijke hulpbronnen, maar zeker ook dient prominent tot uitdrukking gebracht te worden: de ontwikkeling van de menselijke hulpbronnen.


Het menselijk kapitaal is van onschatbare waarde voor de ontwikkeling van ons land. De mens is het grootste ontwikkelingspotentieel van een land. Deze benadering staat niet op zichzelf, maar is ontleend aan de harde realiteit: de praktijk. De rijke, geïndustrialiseerde landen hebben heel nauwgezet en behoedzaam geïnvesteerd in het opleiden van eigen kader om zodoende de noodzakelijke kennis en vaardigheden systematisch en continu te ontwikkelen. Deze strategie draagt er zorg voor, dat er effectief en efficiënt ingespeeld wordt op de nieuwe uitdagingen die de hedendaagse maatschappij vraagt met behoud en zelfs vergroting van welvaart en welzijn.
Daarbij wordt in de wereldpolitiek niet er voor geschroomd om voordeel te halen, zelfs ten koste van minderbedeelde landen en landen met relatief veel natuurlijke hulpbronnen, maar zwak ontwikkelde instituties en beperkte knowhow. Het ontwikkelen van het kader in dergelijke rijke landen is vooral gericht op het handhaven van dominante posities en het optimaal profiteren van de gecreëerde ongelijkheden. De wereldhandel is hiervan een goed voorbeeld en duldt geen kleine, onbeduidende spelers op de markt. Kapitaal, zware competitie, professionaliteit, topmarketing en netwerken zijn de bepalende factoren.


De productie en verwerking van kaolien is een nieuwe potentiële industrie in Suriname.-.

Ontwikkeling
De ontwikkeling van de Surinaamse mens is voor een belangrijk deel toevertrouwd aan het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling. Dit ministerie staat voor de verantwoordelijke en immense taak om leiding te geven aan dit proces middels stringent beleid en nauwgezette uitvoering.
Daarvoor beschikt het ministerie over werkarmen, middelen en faciliteiten. Onderwijs staat in dienst van nationale ontwikkeling en als zodanig dient er dus planmatig geïnvesteerd te worden in het onderwijs. Er wordt daarom reikhalzend uitgekeken naar een Meerjaren Ontwikkelings Plan (MOP) van de Regering Bouterse /Ameerali en welke bijzondere reserveringen hiervoor gepleegd zijn. Er is wel degelijk een onderwijsplan, maar in hoeverre is het afgestemd op een ontwikkelingsstrategie voor ons land? Indien eenmaal de ontwikkelingsrichting expliciet is geformuleerd zou het onderwijs moeten zorg dragen voor het specifiek ontwikkelingskader. Hoeveel chemisch technologen hebben wij nodig binnen 10 jaar; Hoeveel civiel technici, hoeveel economen, hoeveel…etc. Op welke gebieden willen wij excelleren: sport, agrarisch, mijnbouwkundig, informatie technologie? Welke incentives zijn er voor bepaalde beroepen?
Het is verwachtbaar dat in de komende decennia de verdiensten van de natuurlijke hulpbronnen zullen toenemen. Diversificatie van de mijnbouwsector (goud, olie, bauxiet, steenslag, kaolien etc.) als grootste deviezenverdiener zal moeten worden voortgezet. Eigen Surinaams kader zal moeten worden ontwikkeld in deze branche om op serieuze wijze te participeren in de verwerkingsprocessen en zelfs op managementniveau.
Bovendien zal hierdoor de deskundigheid vergroot worden en dat kan bovendien zeer bruikbaar zijn bij onderhandelingssessies met multinationals. De universiteit van Suriname kan een dankbare taak volbrengen in verband met het opleiden van academisch geschoolden in diverse branches volgens onze ontwikkelingsconceptie. Verheugend is het, dat er een master opleiding ‘Petroleum Geologie’ op Adek onlangs van start is gegaan, die ontegenzeggelijk voldoet in een dringende behoefte.

Nieuwe industrieën
Het is prijzenswaardig en het vervult ons met gepaste trots dat jonge Surinaamse ondernemers zich met veel passie gestort hebben in de kaolienproductie. Het getuigt van gedurfd ondernemerschap, kennis en daadkracht om de onderneming Moengo Minerals in het district Marowijne uit de grond te stampen. Moengo Minerals biedt werkgelegenheid ook aan de lokale bevolking en heeft genoeg potentieel om een bijzondere bijdrage te leveren aan het bruto binnenlands product (bbp). Er zal een geheel nieuwe industrie worden ontwikkeld, waarbij kaolien tot hoogwaardig metakaolien wordt verwerkt en toepassingen heeft in de bouw (betonsteen, tegellijmen, pleistermix). Er zullen daarnaast ook speciale producten geleverd worden voor de aanleg van wegen, afwateringbuizen, bruggen, aardolieputten. Verder dient het kaolien ook als grondstof voor verf, papier, inkt, cosmeticaproducten.
Ongekende ontwikkelingspotenties liggen ook in het toerisme, agrarische sector, ICT en outsourcingsbranche. De bosbouwsector, de natuur en de ongelooflijke biodiversiteit waarmee Suriname is gezegend, verschaft ruime ontwikkelingsmogelijkheden, maar legt ons ook verplichtingen op. Duurzaam bosbeheer zorgt voor renewable resources (herwinbare hulpbronnen) en hiermede kunnen wij de houtproductie en de verwerkingsindustrie gaande houden. Hoe sterk zijn de instituten die erop toezien dat er verantwoord houtkap plaatsvindt? Wie zorgt voor technologisch onderzoek dat economisch minder interessant geacht hout- en bosproducten wel de toegevoegde waarde geeft waardoor het commercieel interessant wordt.
Daarvoor is visie, onderzoek en opleiding (onderwijs) nodig. Potenties moeten ontluiken en tot ontwikkeling komen door gestructureerd beleid, anders zullen het slechts potenties blijven. Evenzeer van belang is het benutten van de vele vormen van (eco)- toerisme en recreatie, mits professioneel en planmatig aangepakt. Dit is een bron van blijvende inkomsten.
De agrarische sector neemt in betekenis toe, in een wereld geteisterd door de gevolgen van klimaatsverandering en natuurrampen. De wereldbevolking neemt zienderogen toe en Suriname zal garant moeten staan voor voedselveiligheid en voedselzekerheid voor land en volk. Daarmee mogen wij echter niet volstaan. Een agrarisch bestemmingplan als uitvloeisel van een gedegen ruimtelijk ordeningsplan is dringend vereist. Onze vruchtbare gronden zullen met veel zorg aangewend moeten worden voor efficiënte agrarische productie en afzet in de wereld. Daarvoor is er bewustwording, kennis en onderzoek nodig. Geen geklaag en gejammer: er zijn genoeg ontwikkelingskansen.

Kwaliteit van het leven
De Surinaamse burger smacht naar een verstandig samenhangend beleid waardoor iedere Surinamer op waardige wijze in eigen levensonderhoud kan voorzien. Het volk kijkt reikhalzend uit naar maatregelen waarbij de kwaliteit van het bestaan, gegeven de vele mogelijkheden, aanzienlijk kan worden verhoogd. De regering zal een antwoord moeten vinden om de vermindering van de koopkracht (verarming) een halt toe te roepen en de verdiencapaciteit te vergroten. Het bedrijfsleven, de belangrijke aanjager van de economie, zal de incentives (stimuleringsmaatregelen) moeten krijgen om de zo noodzakelijke investeringen te plegen. De inflatie is gestegen naar 18,3 procent in februari 2011, terwijl zulks in 2009 nog maar 2,3 procent bedroeg. (bron: De Surinaamsche Bank ) Deze verontrustende cijfers moeten een extra aansporing zijn om het roer om te gooien en met vereende krachten te werken aan de opbouw van ons land.
Wij moeten heel bewust kiezen voor de verdere ontwikkeling in strategische deviezen genererende sectoren en het onderwijs daarop afstemmen. Maar wij moeten ook binnen het onderwijs het vormingsaspect (de immateriële rol) niet verwaarlozen en tevens voldoende gelegenheid bieden aan creatieve geesten om nieuwe wegen in te slaan en onbeproefde methoden te exploreren. Mensen staan aan de basis van ontwikkeling. Onderwijs staat in dienst van Nationale ontwikkeling.-.

Ivan Fernald
e-mail: ivanfernald@hotmail.com

zaterdag 7 mei 2011

Reactie Venetiaan op beledigingen Bouterse aan DNA

Nieuw Front-parlementariër Ronald Venetiaan zegt dat Bouterse het parlement van 1975-1980 in zijn toespraak “een trap na” heeft gegeven en het huidige ook nog eens “een broekje” heeft aangetrokken. “Daadwerkelijk ongehoord”, typeert Venetiaan de uitspraken van Bouterse. Hij vindt het overigens “opvallend en tekenend” dat Bouterse, die in februari 1980 met militair geweld een democratisch gekozen parlement en regering opzij zette, die staatsgreep en de zeven jaren daarna toen hij als dictator regeerde, niet heeft genoemd in zijn historische discours over Surinames parlementaire geschiedenis. Duidelijk is, vervolgt de NPS’er, dat Bouterse nooit respect heeft gehad voor het parlement van Suriname en de volksvertegenwoordiging.


“Die trap is gegeven aan dat parlement. Het is bekend dat hij dat parlement vernietigd heeft en vervolgens demonstreert hij zijn instelling en zijn houding door het zittende parlement ook nog een trap te geven.

Ook coalitielid en Bouterse’s partijgenoot Melvin Bouva (MC/NDP) vindt de uitspraak van de president “misplaatst” en prematuur. Hij is van mening dat precies zoals wordt gesteld dat de huidige regering pas aanzit en dus nog moeilijk op basis van haar prestaties kan worden beoordeeld, het huidige parlement ook pas enkele maanden aanzit en niet op een dergelijke wijze bejegend en beoordeeld kan worden door de president. “Als hij het huidige parlement bedoelt, dit parlement waar mevrouw Simons leiding aan geeft, waar Melvin Bouva deel van uitmaakt, waar Misiekaba en Castelen nu lid van zijn, dan vind ik het een misplaatste uitspraak”, zegt Bouva.


Het is volgens hem veel te vroeg om nu al een zuiver oordeel te vellen over het functioneren van de regering en hetzelfde geldt voor het college. Hij heeft er alle vertrouwen in dat het parlement de komende periode zodanig zal functioneren, dat de beoordeling van het publiek positief zal zijn. Indien Bouterse zijn beoordeling baseert op de wijze waarop de afgelopen twintig jaar invulling is gegeven, afgezet tegen wat met de grondwet van 1987 werd beoogd, zegt Bouva enigszins begrip te kunnen hebben voor de uitlatingen van het staatshoofd. “Inderdaad is het parlement de afgelopen decennia niet geweest wat we vanuit de gedachte in de nieuwe grondwet ervan zouden willen maken”, stelt de politicus.


Bron DWT