Artikel 66
Uiterlijk binnen dertig dagen nadat de leden van De Nationale Assemblée zijn gekozen, komt dit orgaan in vergadering bijeen onder voorzitterschap van het oudste lid in jaren, en bij verhindering of onstentenis door telkens het op één na oudste lid. In deze vergadering onderzoekt De Nationale Assemblée de geloofsbrieven van haar nieuwe leden en beslist over de geschillen, welke aangaande die geloofsbrieven of de verkiezing zelf opkomen, een en ander volgens regelen door de wet te stellen.
Indien er meerdere leden zijn, die aanmerking zouden kunnen komen voor aanwijzing als oudste lid, beslist het lot wie vanhen als de fungerende voorzitter optreedt.
Artikel 67
1. Het in het voorgaande artikel genoemde oudste lid legt, voorafgaande aan deze vergadering, in handen van de President de voorgeschreven eed of verklaring en belofte af, waarna hij de overige vijftig leden beëdigt. Hierna gaat de vergadering over tot het kiezen van een voorzitter en een vice-voorzitter van De Nationale Assemblée, die onmiddellijk hun functies aanvaarden.
2. De voorzitter legt ten overstaan van De Nationale Assemblée, in handen van de fungerend voorzitter, de voorgeschreven eed of verklaring en belofte af.
3. Indien de fungerend voorzitter tot voorzitter wordt gekozen, legt hij ten overstaan van De Nationale Assemblée de voorgeschreven eed of verklaring en belofte af in handen van de vice-voorzitter.
Artikel 65
Bij het aanvaarden van hun ambt leggen de leden de volgende eed of verklaring en belofte af:
"Ik zweer (verklaar), dat ik, middelijk noch onmiddellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, in verband met mijn verkiezing tot lid van De Nationale Assemblée aan iemand, wie hij ook zij, iets heb gegeven of beloofd, noch zal geven of beloven.
Ik zweer (beloof) dat ik, om iets hoegenaamd in dit ambt te doen of te laten, van niemand hoegenaamd enige belofte of geschenken zal aannemen, middelijk of onmiddellijk.
Ik zweer (beloof), dat ik het ambt van Assembléelid nauwgezet zal vervullen.
Ik zweer (beloof), dat ik het welzijn van Suriname naar mijn beste vermogen zal bevorderen.
Ik zweer (beloof) gehoorzaamheid aan de Grondwet en aan alle andere wettelijke regelingen.
Ik zweer (beloof) trouw aan de Republiek Suriname.
Zo waarlijk helpe mij God Almachtig (Dat verklaar en beloof ik").
dinsdag 29 juni 2010
Consequenties bij een verkeerde keuze: Watch Suriname's Desi Bouterse!
By EMERSON VERMAAT
June 28, 2010 - San Francisco, CA - PipeLineNews.org - Convicted drug criminal and former military coup leader Desi Bouterse very much wants to be the next president of Suriname, a former Dutch colony. His party "The Mega Combination" (MC) won the parliamentary elections last May, winning 23 of the 51 seats in parliament. Since he failed to gain an absolute majority in parliament, he first tried allign himself with his former foe Ronnie Brunswijk, another convicted drug criminal whose "A Combination" won 7 seats. But recent excessive political demands made by Bouterse turned out to be unacceptable to Brunswijk. So it is now rather unlikely that Mr. Bouterse will be Suriname's next president. Yet, Mr. Bouterse is a man to watched closely.
As military coup leader back in the 1980s, Bouterse flirted with Nicaragua's neo-Marxist Sandinists, Grenada's Marxist prime minister Maurice Bishop and Fidel Castro's Cuba. And he is now on very good terms with Venezuela's eccentric president Hugo Chávez and probably likes Iranian president Mahmoud Ahmadinejad, too.
Both Bouterse and Chávez supplied weapons to Colombia's Marxist guerrilla movement FARC. Democracy in Suriname was restored in 1987 but Bouterse has remained a powerful figure ever since. In July 1999, he was convicted in absentia in the Netherlands for drug trafficking. In March 1986, Bouterse's assistant Etienne Boerenveen, a close associate of Desi Bouterse, was arrested in Miami. Posing as Latin American drug dealers US Drug Enforcement Administration officials had set a trap for him. In exchange for ten million dollars Boerenveen told them Surinamese airports, roads and ports would be made available for drug transports.
Together with Dutch camaraman Paul Ferguson and I traveled to Brazil and Colombia in March 2000 to make a TV report on Bouterse's drug connections. In the preceding year, Bouterse had appeared on Dutch TV claiming he had become a Christian. I had serious doubts over it. After all, as coup leader Bouterse was responsible for the so-called "December murders" on December 8, 1982 when 15 defenseless regime opponents were executed in cold blood in Bouterse's own "Zeelandia Fortress" in Paramaribo. If he would have converted to Christianity in the 1990s, he should immediately have sought justice and apologize to the murdered victims' families.
Incriminating Brazilian police documents on Desi Bouterse and his son Dino
Why did I travel to Brazil? It was because both the Brazilian Federal Police ("Policia Federal") and a Special Investigation Committee of the Brazilian parliament had large files on Bouterse's drug connections and the so-called "Suri Cartel." I partially gained access to these files. Brazilian police investigators even discovered that Suriname had evolved into a kind of "narco state." It was in November 1999 that the Federal Police rounded up a large drug network in the northern part of Brazil. Colombian cocaine was smuggled into Suriname by using small boats. Among those who were arrested was a Brazilian citizen named Leonardo Diaz Mendonça. His role was so vital that without Mendonça there would not even be a "Suri Cartel."
Police listed 73 names of drug criminals who participated in the Mendonça group. Desiré Delano ("Desi") Bouterse (number 18) and his son Dino (number 19) were among them. One police report describes the Mendonça grops as "posing a threat to state security and the legal order." "By bribing politicians and civil authorities, they undermine society." Desi and Dino Bouterse are described as "partners in the international cocaine trade." Police analyzed Mendonça's international calls. It turned out that he made frequent calls to suspected drug traffickers in Suriname ("Traficantes no Suriname"), Peru and Colombia. Until April 1999 Dino Bouterse was attached as "Third Secretary" to the Surinamese Embasssy in Brasilia, the capital of Brazil. It is believed that Dino Bouterse passed on instructions from his father Desi to Mendonça who in turn passed them on to his subordinates. Police traced Dino's calls and discovered that the area codes corresponded to the geographical areas where Mendonça happened to be.
One of Mendonça's subordinates was Sebastiao Alves da Silva ("Saba"), also a Brazilian citizen. Saba operated from the city of Tabatinga near the Peruvian and Colombian border (three countries point). It is not far from the Colombian city of Leticia which was then used as a meeting place by Surinamese drug traffickers. So frequent were Saba's visits to Suriname that the Surinamese Ministry of Justice even issued a national identity card to him (profession "gold digger"). Colombian and Surinamese stamps filled many pages of his Brazilian passport. He made frequent phone calls to Suriname, usually to local drug traffickers.
One of the most important Surinamese drug traffickers was Melvin Linscheer, former intelligence chief under Bouterse. He is described in Brazilian police documents as "Bouterse's right hand man" ("mao dereita"), and "a leading member of the Surinamese mafia," "owner of the Golden Dragon Restaurant." Another Surinamese drug criminal was Bert Mangal, who is described "a radicalized Indian in Suriname." Bouterse, Linscheer een Mangal were the leaders of the Suri Cartel. They were involved in a guns-for-drugs trade: trading arms for cocaine with the notorious Colombian FARC rebels. Brazilian planes landed in FARC territory in Colombia where cocaine was loaded on board and these planes then flied nonstop to Suriname to drop the cocaine. Leonardo Mendonça, described in police reports as "Dino Bouterse's friend" coordinated the effort. He received weapons from Suriname and passed them on to the FARC. The FARC in turn supplied cocaine.
Mendonça and Dino Bouterse had a strong bond of friendship. "Dino was the intermediary between Leonardo Mendonça and his father Desi," a high ranking Brazialian police official told me.
Desi and Dino Bouterse were also on very close terms with Rupert Christopher who was Suriname's ambassador in Brazil at the time. As Third Secretary young Dino was his right hand man. The parliamentary investigating committee DPI ("Commissao Parlementar do Inquérito") accused Christopher in 2000 of complicity with drug trafficking between Colombia, Brazil, Suriname and Europe. Christopher refused to appear before the committee. Committee chairman Moroni Torgan told me: "This kind of behavior confirms the fact that he was an important assistant of Desi Bouterse for whom an international arrest warrant has been issued. Should Bouterse ever try to enter Brazil, he will be arrested forthwith. Christopher's refusal to appear before the committee increased our distrust." "We will ask the president of Brazil to expel him officially."
Christopher also declined to see me and my Dutch camera team. Instead, the Surinamese Embassy sent me a lame fax dated February 29, 2000, lambasting "Brazilian authorities" for "unfounded insinuations against high ranking Surinamese authorities which unnecessarily affect the friendly relations between both countries in a negative way."
That is why I concluded at the end of my TV report: "Should Bouterse ever become president of Suriname, Brasil might then consider to rupture diplomatic relations with Suriname." That, however, was back in April 2000 when my program was aired on Dutch TV. Things have changed since. Brazil's current leftist president Luis Inácio Lula da Silva does not view the Colombian FARC drug dealers and guerrillas as a real threat and even follows Hugo Chávez's example of cooperating with Iranian Islamo-fascists who deny the Holocaust. Fortunately, however, chances are now rather slim that Bouterse will indeed be the next president of Suriname.
Emerson Vermaat is an investigative reporter in the Netherlands specialized in crime and terrorism.
Sources:
Emerson Vermaat, Drugs, Suriname en Brazilië, TweeVandaag (Dutch TV), April 5 and 12, 2000. "TweeVandaag" or "2Vandaag" is now "EenVandaag", a daily news program.
Emerson Vermaat, Het criminele web. Globalisering van de misdaad: drugs, mensensmokkel en prostitutie (Utrecht: De Banier publishers, 2000). Preface by Professor Dr. Ernst Hirsch Ballin, former Minister of Justice in the Netherlands.
©2010 Emerson Vermaat. All rights reserved.
June 28, 2010 - San Francisco, CA - PipeLineNews.org - Convicted drug criminal and former military coup leader Desi Bouterse very much wants to be the next president of Suriname, a former Dutch colony. His party "The Mega Combination" (MC) won the parliamentary elections last May, winning 23 of the 51 seats in parliament. Since he failed to gain an absolute majority in parliament, he first tried allign himself with his former foe Ronnie Brunswijk, another convicted drug criminal whose "A Combination" won 7 seats. But recent excessive political demands made by Bouterse turned out to be unacceptable to Brunswijk. So it is now rather unlikely that Mr. Bouterse will be Suriname's next president. Yet, Mr. Bouterse is a man to watched closely.
As military coup leader back in the 1980s, Bouterse flirted with Nicaragua's neo-Marxist Sandinists, Grenada's Marxist prime minister Maurice Bishop and Fidel Castro's Cuba. And he is now on very good terms with Venezuela's eccentric president Hugo Chávez and probably likes Iranian president Mahmoud Ahmadinejad, too.
Both Bouterse and Chávez supplied weapons to Colombia's Marxist guerrilla movement FARC. Democracy in Suriname was restored in 1987 but Bouterse has remained a powerful figure ever since. In July 1999, he was convicted in absentia in the Netherlands for drug trafficking. In March 1986, Bouterse's assistant Etienne Boerenveen, a close associate of Desi Bouterse, was arrested in Miami. Posing as Latin American drug dealers US Drug Enforcement Administration officials had set a trap for him. In exchange for ten million dollars Boerenveen told them Surinamese airports, roads and ports would be made available for drug transports.
Together with Dutch camaraman Paul Ferguson and I traveled to Brazil and Colombia in March 2000 to make a TV report on Bouterse's drug connections. In the preceding year, Bouterse had appeared on Dutch TV claiming he had become a Christian. I had serious doubts over it. After all, as coup leader Bouterse was responsible for the so-called "December murders" on December 8, 1982 when 15 defenseless regime opponents were executed in cold blood in Bouterse's own "Zeelandia Fortress" in Paramaribo. If he would have converted to Christianity in the 1990s, he should immediately have sought justice and apologize to the murdered victims' families.
Incriminating Brazilian police documents on Desi Bouterse and his son Dino
Why did I travel to Brazil? It was because both the Brazilian Federal Police ("Policia Federal") and a Special Investigation Committee of the Brazilian parliament had large files on Bouterse's drug connections and the so-called "Suri Cartel." I partially gained access to these files. Brazilian police investigators even discovered that Suriname had evolved into a kind of "narco state." It was in November 1999 that the Federal Police rounded up a large drug network in the northern part of Brazil. Colombian cocaine was smuggled into Suriname by using small boats. Among those who were arrested was a Brazilian citizen named Leonardo Diaz Mendonça. His role was so vital that without Mendonça there would not even be a "Suri Cartel."
Police listed 73 names of drug criminals who participated in the Mendonça group. Desiré Delano ("Desi") Bouterse (number 18) and his son Dino (number 19) were among them. One police report describes the Mendonça grops as "posing a threat to state security and the legal order." "By bribing politicians and civil authorities, they undermine society." Desi and Dino Bouterse are described as "partners in the international cocaine trade." Police analyzed Mendonça's international calls. It turned out that he made frequent calls to suspected drug traffickers in Suriname ("Traficantes no Suriname"), Peru and Colombia. Until April 1999 Dino Bouterse was attached as "Third Secretary" to the Surinamese Embasssy in Brasilia, the capital of Brazil. It is believed that Dino Bouterse passed on instructions from his father Desi to Mendonça who in turn passed them on to his subordinates. Police traced Dino's calls and discovered that the area codes corresponded to the geographical areas where Mendonça happened to be.
One of Mendonça's subordinates was Sebastiao Alves da Silva ("Saba"), also a Brazilian citizen. Saba operated from the city of Tabatinga near the Peruvian and Colombian border (three countries point). It is not far from the Colombian city of Leticia which was then used as a meeting place by Surinamese drug traffickers. So frequent were Saba's visits to Suriname that the Surinamese Ministry of Justice even issued a national identity card to him (profession "gold digger"). Colombian and Surinamese stamps filled many pages of his Brazilian passport. He made frequent phone calls to Suriname, usually to local drug traffickers.
One of the most important Surinamese drug traffickers was Melvin Linscheer, former intelligence chief under Bouterse. He is described in Brazilian police documents as "Bouterse's right hand man" ("mao dereita"), and "a leading member of the Surinamese mafia," "owner of the Golden Dragon Restaurant." Another Surinamese drug criminal was Bert Mangal, who is described "a radicalized Indian in Suriname." Bouterse, Linscheer een Mangal were the leaders of the Suri Cartel. They were involved in a guns-for-drugs trade: trading arms for cocaine with the notorious Colombian FARC rebels. Brazilian planes landed in FARC territory in Colombia where cocaine was loaded on board and these planes then flied nonstop to Suriname to drop the cocaine. Leonardo Mendonça, described in police reports as "Dino Bouterse's friend" coordinated the effort. He received weapons from Suriname and passed them on to the FARC. The FARC in turn supplied cocaine.
Mendonça and Dino Bouterse had a strong bond of friendship. "Dino was the intermediary between Leonardo Mendonça and his father Desi," a high ranking Brazialian police official told me.
Desi and Dino Bouterse were also on very close terms with Rupert Christopher who was Suriname's ambassador in Brazil at the time. As Third Secretary young Dino was his right hand man. The parliamentary investigating committee DPI ("Commissao Parlementar do Inquérito") accused Christopher in 2000 of complicity with drug trafficking between Colombia, Brazil, Suriname and Europe. Christopher refused to appear before the committee. Committee chairman Moroni Torgan told me: "This kind of behavior confirms the fact that he was an important assistant of Desi Bouterse for whom an international arrest warrant has been issued. Should Bouterse ever try to enter Brazil, he will be arrested forthwith. Christopher's refusal to appear before the committee increased our distrust." "We will ask the president of Brazil to expel him officially."
Christopher also declined to see me and my Dutch camera team. Instead, the Surinamese Embassy sent me a lame fax dated February 29, 2000, lambasting "Brazilian authorities" for "unfounded insinuations against high ranking Surinamese authorities which unnecessarily affect the friendly relations between both countries in a negative way."
That is why I concluded at the end of my TV report: "Should Bouterse ever become president of Suriname, Brasil might then consider to rupture diplomatic relations with Suriname." That, however, was back in April 2000 when my program was aired on Dutch TV. Things have changed since. Brazil's current leftist president Luis Inácio Lula da Silva does not view the Colombian FARC drug dealers and guerrillas as a real threat and even follows Hugo Chávez's example of cooperating with Iranian Islamo-fascists who deny the Holocaust. Fortunately, however, chances are now rather slim that Bouterse will indeed be the next president of Suriname.
Emerson Vermaat is an investigative reporter in the Netherlands specialized in crime and terrorism.
Sources:
Emerson Vermaat, Drugs, Suriname en Brazilië, TweeVandaag (Dutch TV), April 5 and 12, 2000. "TweeVandaag" or "2Vandaag" is now "EenVandaag", a daily news program.
Emerson Vermaat, Het criminele web. Globalisering van de misdaad: drugs, mensensmokkel en prostitutie (Utrecht: De Banier publishers, 2000). Preface by Professor Dr. Ernst Hirsch Ballin, former Minister of Justice in the Netherlands.
©2010 Emerson Vermaat. All rights reserved.
DNA leden bedankt!
Bij een nieuwe samenstelling van De Nationale Assemblee hoort helaas ook
het afscheid van vertrekkende leden.De Nationale Partij Suriname spreekt
haar waardering en erkentelijkheid uit aan de vertrekkende DNA leden.Het
zou de vertrekkende volksvertegenwoordigers te kort doen om de
waardering die de partij heeft in woorden uit te drukken.Elk der
parlementariers hebben hun best gedaan naar vermogen. De vooruitgang van
ons land stond en staat nogsteeds voor hen centraal.Sommigen van hen
kozen bewust voor een ander vervolg, anderen niet. De partij wenst elk
DNA-lid veel succes toe bij de nieuwe uitdagingen die ze aan zullen
gaan. De Nationale Partij Suriname heeft de overtuiging dat zij altijd
een beroep zal kunnen doen op de expertise van de vertrekkende
parlementariers om de partij groter en sterker te maken.
het afscheid van vertrekkende leden.De Nationale Partij Suriname spreekt
haar waardering en erkentelijkheid uit aan de vertrekkende DNA leden.Het
zou de vertrekkende volksvertegenwoordigers te kort doen om de
waardering die de partij heeft in woorden uit te drukken.Elk der
parlementariers hebben hun best gedaan naar vermogen. De vooruitgang van
ons land stond en staat nogsteeds voor hen centraal.Sommigen van hen
kozen bewust voor een ander vervolg, anderen niet. De partij wenst elk
DNA-lid veel succes toe bij de nieuwe uitdagingen die ze aan zullen
gaan. De Nationale Partij Suriname heeft de overtuiging dat zij altijd
een beroep zal kunnen doen op de expertise van de vertrekkende
parlementariers om de partij groter en sterker te maken.
NPS secretariaat
Onderhandelen is een vak
Op 25 mei 2010 zijn algemene en vrije verkiezingen gehouden in Suriname.
Vanaf dat moment heeft de Mega Combinatie (MC), die dacht de verkiezingen te hebben gewonnen met 23 DNA zetels, het initiatief genomen om gesprekken te beginnen om te komen tot de formatie van een regeringscoalitie.In de nacht werd contact gemaakt met de VHP.Toen duidelijk werd gemaakt dat de VHP onderdeel is van het Nieuw Front,kwam de uitnodiging aan het Nieuw Front.Daarna volgden er gesprekken met de leiding van de VHP.
Volgens de VHP voorzitter was de positie van de President van de Republiek Suriname niet bespreekbaar voor de leiding van de Mega Combinatie.Daarna volgden gesprekken met de A-Combinatie en de Volks Alliantie.Deze gesprekken liepen ook spaak.Het is nu duidelijk dat de Mega Combinatie eerst de gesprekspartners probeerden op te breken, en vervolgens trachtte men delen van combinaties tegen elkaar uit te spelen.Dit is grandioos mislukt en in het afgelopen weekend konden partijen die thans in de regering zitten, middels het sluiten van een samenwerkingsovereenkomst hun politieke samenwerking voortzetten.
Volgens de ACombinatie (AC) en de Volks Alliantie (VA)toonde de Mega Combinatie geen respect naar hun toe en liet de MC in feite geen ruimte open voor echte en oprechte onderhandelingen.De VHP, de AC en de VA kregen het gevoel met een militaire partij met ondemocratische eigenschappen te maken te hebben tijdens de onderhandelingen met de MC. Er was volgens hun geen sprake van respect in de benadering van de MC.
De NPS heeft geen gesprekken met de MC nodig om dit te ontdekken omdat ze dit 30 jaar terug aan den lijve ondervonden hebben.Desondanks moeten partijen de ruimte krijgen om gesprekken te voeren.
Het feit is dat de gesprekken tussen de MC en alle overige politieke partijen zijn mislukt.Het is President Ronald Venetiaan wel gelukt om vanaf 2005 leiding te geven aan een regering met dezelfde partijen die in de afgelopen weken geen overeenstemming konden bereiken met de MC.De maatschappelijke rust is bewaard gebleven in deze regeer periode en er is sprake geweest van groei en vooruitgang.Weliswaar konden zaken als volkshuisvesting en grondbeleid beter worden aangepakt. Maar het punt is dat de MC zich heeft voorgedaan als de partij combinatie van grote onderhandelaars.
Vandaag blijkt, als we naar de verhalen luisteren, dan men binnen deze combinatie geen kaas heeft gegeten van onderhandelen.En wel op geen enkel niveau.Men is niet eens in staat om een regeer combinatie te formeren terwijl men een hele maand hiervoor had.In de verkiezingscampagne hadden de deskundigen van de MC het hoogste woord over hoe ze de gouddeal met IMGOLD zouden openbreken.Suriname zou al die tijd zijn benadeeld.
Volgens een grapjas zou de monetaire reserve uit 70% goud moeten bestaan en zal de MC de goudovereenkomst open breken om dit te realiseren.
Nu blijkt dat men niets afweet van onderhandelen, laat staan met de ervaren deskundigen van een multinational aan tafel gaan zitten.Het Surinaamse volk moet geloven dat ze grote deals voor Suriname gaan sluiten en bestaande ongunstige deals zullen openbreken.Duidelijk is dat binnen de gelederen van de MC geen onderhandelings capaciteit bestaat.
Op basis van die misleiding heeft het arme electoraat 23 zetels aan de MC gegeven.
Voor monetaire deskundigheid moest men ook al naar buiten en helemaal naar het IMF, terwijl er zoveel eerlijke economen in Suriname rondlopen die bereid zijn zich aan de bankwet te houden en zich in te zetten.
Monetaire deskundigheid hebben ze dus ook niet in hun gelederen.Twintig jaar terug zeiden dezelfde mensen dat de Brokopondo Overeenkomst niet goed was.Ook dat zouden ze veranderen en veel meer voor Suriname eruit halen.
Gelukkig komt de waarheid nu snel naar buiten, en wel binnen een maand na de verkiezingen van 25 mei 2010.
Onderhandelen in het belang van de staat Suriname is een vak voor professionele mensen, en niet voor grapjassen die beloftes doen die ze niet kunnen nakomen.Mensen, die hun eigen beperkingen niet kennen en zich op intellectueel gebied zwaar overschatten.In ieder geval is nu duidelijk in welke partij men geen onderhandelings capaciteit hoeft te zoeken.
NPS persdienst
vrijdag 25 juni 2010
De wetenschap van succes
Wij mensen zijn eigenlijk als honden: we reageren beter op succes dan op
mislukkingen.
Er is veel geschreven over het leren van fouten, maar de zenuw
wetenschap wijst uit dat succes de beste stimulans is.
mislukkingen.
Er is veel geschreven over het leren van fouten, maar de zenuw
wetenschap wijst uit dat succes de beste stimulans is.
Onderzoek bij MIT en Harvard University wijst uit dat zenuwcellen
geheugen vast houden en het steeds beter doen wanneer we succes hebben.
Het gebeurt echter niet wanneer we geen succes hebben.
Er is een verschil tussen de afwezigheid van succes en de aanwezigheid
van een mislukking.
Bijvoorbeeld, wanneer een mislukking leidt tot negatieve consequenties,
dan hebben wij de neiging om ervan te leren. We leren niet wat we moeten
doen, maar wat we niet moeten doen.
Aan de andere kant, wanneer succes afwezig is zonder fouten, dan
verandert niets in de hersenen en vindt er geen leerproces plaats.
Het volgende vindt plaats dat "succes zo succesvol" maakt.
Wanneer de mens iets nieuws leert en succes heeft, krijgen de hersenen
een beloning van de plezier prikkeloverdrager dopamine.
Dopamine wordt gebruikt om de zenuw wegen te verdikken zodat een nieuwe
vaardigheid kan worden geleerd.
De hersenen worden aangetrokken tot activiteiten die de mens beloningen
geven.
U kunt in feite dus verslaafd worden aan succes.
Met deze wetenschap kunt u als ondernemer de volgende 5 stappen
ondernemen om met succes meer succes in uw bedrijf te hebben.
U bent erop uit om succes te ervaren, niet om van fouten te leren.
Wanneer u fouten bespreekt, focus niet alleen op het wat-niet-te-doen
gedeelte. U moet begrijpen wat correct is en het succesvol gedrag moet
geprobeerd worden totdat er een positief resultaat is.
Blijf met een positieve denkrichting doorgaan.
Als er een fout wordt gemaakt, laat dat de zaak niet overschaduwen.
Blijf positief en de attitude moet er één zijn om fouten te corrigeren.
In de neurologische terminologie: als u te negatief wordt, neemt de
stressveroorzakende hormoon cortisol de overhand in uw hersenen en
blokkeert het de toegang tot het gedeelte van de hersenen dat succes kweekt.
U wordt dan meer en meer gefrustreerd en maakt meer fouten.
Benader de wereld met een nieuw en positief perspectief.
Niets vervangt ervaring
Wanneer u succes hebt, herhaal het gedrag keer op keer. U bouwt dan
dikkere zenuw wegen voor het succesvol gedrag. Herhaal dus het gedrag
dat leidt tot goede resultaten en negeer de verkeerde.
Vier het succes
Als u iemand iets leert, vier dan hun successen en negeer de fouten,
tenzij de fouten een vernietigende werking hebben.
Positieve terugkoppeling is belangrijk
Als leider in een organisatie moet u mensen op het juiste moment, dat
betekent direct, de positieve terugkoppeling geven zodat ze een dopamine
treffer krijgen.
Wacht niet tot een vergadering of op de volgende keer dat u ze ziet.
Dit is één van de belangrijkste taken die u als "succes" baas hebt.
Er zijn weinig dingen die zo prettig zijn als het kweken van succes,
vooral als u het bewust kan doen.
Kijk goed wanneer u en uw employees het goed doen, en herhaal het dan
keer op keer.
NPS, de partij van ondernemerschap een welvaart.
Hoe voorkom ik zelf sabotage?
Uw hersenen willen succes voor u, dus ga aub uit de weg!
Iemand die eens een lezing gaf vroeg de mensen in de zaal wat ze ervan
dachten om een bami te draaien in een vuilniston.
Een ieder in de zaal walgde van het idee.
De collectieve hersenen in de zaal maakten het direct onmogelijk om met
dit idee door te gaan.
Uw hersenen weten precies hoe u vooruit kunt gaan, dus ga maar uit de weg.
Dit type zelf sabotage van de hersenen staat bekend als "danger surving".
Honderden jaren terug toen het leven een kwestie van overleven was,
kwamen onze voorouders uit hun tent en waren direct alert.
De omgeving werd verkend voor gevaar.
Het verkennen van de omgeving hield hun in het leven.
Het zelfde principe van "danger surving" gebeurt vandaag in bedrijven
wanneer men met een nieuw idee komt.
Dit gebeurt op de werkplaats wanneer iemand een nieuw idee lanceert en
de luisteraar in zijn instinctieve reactie op allerlei manieren zoekt
naar manieren waarom het nieuw idee zal falen of de organisatie schade
zal toebrengen.
Wat doet men dan?
Men "beschermt" de mensen tegen zichzelf en verscheuren de ideeën in
stukjes of men overtuigt ze dat het geen goed idee is.
In plaats van te bouwen op de geleverde ideeën zoals uitvinders doen,
vinden ze alles wat fout is aan het idee.
"Danger surving" saboteert uw succes.
"Danger surving" voorkomt progressie van ideeën.
Op de werkvloer zult u geen uitvinders tegenkomen omdat u tegen alles
"Nee" hebt gezegd.
Tips om "danger surving" te voorkomen.
"Ja en……..."
Speel het "Ja en…….." spel.
In plaats van te zoeken naar de fouten, vul het idee aan.
De volgende keer dat iemand met een idee komt, haal het woord "maar….."
uit uw gedachte en probeer het idee uit te bouwen.
U zult ook ervaren hoe gedrag mensen aantrekt.
Creëer en evalueer apart.
Het formeren van ideeën en het evalueren van ideeën zijn twee totaal
verschillende functies van de hersenen.
Als u bv met een nieuw bedrijf wilt beginnen roept u al uw deskundigen
bij elkaar voor een brain storming sessie.
Hierbij moet evaluatie achterwege worden gelaten omdat de hersenen dan
stoppen met creativiteit.
De tweede meeting is dan om te evalueren en om prioriteiten te stellen.
Tussen de twee meetings moet er een week ruimte zijn zodat de hersenen
zaken kunnen verwerken.
Vraag een ieder aan het einde van de eerste meeting om te denken aan de
beste combinatie van ideeën voor het bedrijf.
Tel tot 10
Het duurt ongeveer 6 seconden vanaf het moment dat men een negatief
gevoel krijgt en het verspreiden van de hormonen die zorgen voor een
venijnige reactie.
Tel dus tot 10 voordat u praat.
Laat dus de negatieve gevoelens verdwijnen, praat daarna en bouw op de
ideeën.
NPS, de partij van ondernemerschap en welvaart.
vrijdag 18 juni 2010
Telting zal niet weg vluchten
Er is een duidelijk verschil tussen het gevoerde monetair beleid van de
NDP regering van 1996 en de Nieuw Front regeringen van 2000-2010.
De feiten liggen er alhoewel sommige mensen die vandaag willen verdraaien.
NDP regering van 1996 en de Nieuw Front regeringen van 2000-2010.
De feiten liggen er alhoewel sommige mensen die vandaag willen verdraaien.
Toen de NDP regering in 2000 vertrok was er een enorme monetaire ravage.
Zelfs de NDP geeft dat toe en vele NDPers hebben zich gedistantieerd van
de toenmalige president van de Centrale Bank, Henk Goedschalk.
De goudvoorraad werd op een mysterieuze manier geswapt en het volk van
Suriname was alle monetaire dollars kwijt.
Wanneer de NDP vandaag praat over het nalatenschap van het Nieuw Front,
dan is het goed dat deze feiten worden meegenomen.
Maar het ergste symbool van wat verkeerd is gegaan op de Centrale Bank
van Suriname tussen 1996 en 2000 is het feit dat de toenmalige president
van de bank is ondergedoken na 2000 en het land is uitgevlucht.
Hij had alle reden om het land uit te vluchten na de aangerichte
monetaire ravage.
De monetaire autoriteiten bestaan uit de Minister van Financiën en de
president (governor) van de Centrale Bank.
Terwijl dus de ene helft van de monetaire autoriteiten het land uit
vluchtte, verdween de andere helft, Errol Alibux, in de gevangenis in
verband met gesjoemel over een pand van ene Wilsterman aan de grote Combé.
Dit is de werkelijke nalatenschap die vele Surinamers in 2000 verarmd heeft.
Tussen 2000 en 2010 heeft het Nieuw Front de monetaire reserve van het
land weer opgebouwd en de SRD is goed en wettelijk gedekt.
Niemand binnen de regering zegt dat er geld is om te stoeien, maar de
monetaire stabiliteit is een solide basis voor elke regering om door te
gaan.
Vanwaar zou het geld vandaag moeten komen als we 10 jaar terug een
financiële crises hadden?
Het IMF is ook vol lof over het gevoerde beleid van het Nieuw Front.
In dit kader wordt verwezen naar een IMF publicatie genaamd:
SURINAME
TOWARD STABILITY AND GROWTH
Deze publicatie is geschreven door Bernhart Fritz-Krockow, Gamal
El-Masry, Masahiro Nozaki, Tobias Roy, Rafael Portillo, Mariana Torres
en Pawel Dyczewski en is verschenen in februari 2009.
De huidige monetaire autoriteiten hebben geen boter op hun kop.
Andre Telting zal na zijn aftreden van de Centrale Bank rustig van zijn
wel verdiend pensioen genieten en hoeft het land niet uit te vluchten
als zijn voorganger.
Het onderduiken van een leidinggevende na zijn aftreden is een serieuze
indicatie dat er iets te verbergen is.
Misschien is het ook vrees voor het vervolgings apparaat.
Maar monetaire vernietiging gevolgd door onderduiking van de hoofd
schuldige is het kenmerk van het monetair beleid van de periode
1996-2000 geweest.
Vandaag heeft men durf om te praten over nalatenschap van het Nieuw Front.
Overigens, de man die ondergedoken was is thans weer in Suriname en laat
zich publiekelijk zien met Bosje, de ondervoorzitter van de NDP.
Niemand bepaalt voor Bosje met wie hij wel of niet gezien wordt.
Hij laat zich bewust zien met de man die voor de monetaire ruïne heeft
gezorgd voor 2000.
Hij laat zich met de man zien zodat de wereld ervan overtuigd kan raken
wie zijn werkelijke monetaire adviseur is.
Eindelijk komen de onzichtbare monetaire adviseurs tevoorschijn.
Eerder sprak men van een onzichtbare hand die de Mega Combinatie en de
ACombinatie bijeen bracht.
Nu worden de onzichtbare adviseurs zichtbaar.
Terwijl Dhr. Hoefdraad dient als rookwolk, is Goedschalk achter de
schermen bezig als de ware monetaire adviseur van delen van de NDP.
Het beeld in de achteruitkijk spiegel is thans de keiharde realiteit en
toekomst voor het Surinaamse volk geworden.
Dit is het zoveelste verkeerde signaal naar de financiële sector.
En dan is men verbaasd over de koers die op hol is geslagen.
Abonneren op:
Posts (Atom)