Venetiaan: "Bouterse koerst op buitenspel zetten parlement"

06 May, 19:00

Het voltallige parlement bij de viering van 145 jaar volksvertegenwoordiging.

Oud-president Ronald Venetiaan ziet steeds meer aanwijzingen dat president Desi Bouterse langzaam maar zeker aanstuurt op het buitenspel zetten van de volksvertegenwoordiging in Suriname.

De speech van Bouterse vandaag in het parlement, waarin hij een gevoelige klap aan het college uitdeelt is volgens Venetiaan een goed voorbeeld. Bouterse zei dat het college niet de kwaliteit heeft om te functioneren zoals het moet. Venetiaan: “Weer een subtiel, maar duidelijk sein van de president dat het hoogste College van Staat niet telt binnen de democratische structuren van het land."

De opmerking van Bouterse ziet Venetiaan als een vorm van disrespect voor de volksvertegenwoordiging. “Hij heeft met zijn opmerking niet de goede snaar getroffen. De trap die hij heeft gegeven aan het parlement is zeer opmerkelijk en ongehoord. Ik beschouw het als een illustratie van disrespect voor de democratie”, zegt Venetiaan.
Het voormalig staatshoofd dat nu in de oppositiebanken zit, zegt dat er zich steeds meer momenten voordoen waaruit kan worden afgeleid dat Bouterse een bedreiging is voor de democratie. “Vandaag heeft hij het weer bewezen en hard gemaakt”, zegt Venetiaan.

De ex-president herinnert er aan dat het dezelfde Bouterse is die in de jaren 80, na de door hem geleide staatsgreep, de volksvertegenwoordiging volledig buitenspel heeft gezet. Venetiaan vindt het opmerkelijk dat Bouterse in zijn lange speech over 145 jaar volksvertegenwoordiging in Suriname helemaal niets zegt over die periode.
“Ons huidige parlement mag wel uitkijken dat niet hetzelfde gebeurt, zij het op een iets wat subtielere wijze. De president geeft geen prioriteit aan het contact met het parlement en dat bevestigt hij steeds weer”, zegt Venetiaan.

Ook zijn fractiegenoot Asiskumar Gajadien zegt verwacht te hebben dat Bouterse met een nationale speech zou komen op zo een speciale vergadering van het hoogste college van staat. “In plaats daarvan geeft hij een sneer aan het parlement en doet hij denigrerend", zegt Gajadien. Venetiaan zegt de speech van voorzitter Simons wel te kunnen waarderen. “De voorzitter heeft geprobeerd een redelijk evenwichtig beeld te geven van de ontwikkelingen van de volksvertegenwoordiging en ook nog het parlement goed in beeld gebracht”, zegt Venetiaan.
Als er al een feeststemming was, is die voor Venetiaan verpest door president Bouterse. Na de speciale vergadering hebben alle assembleeleden elkaar toch nog kunnen vinden in het maken van een historische foto bij 145 jaar volksvertegenwoordiging in Suriname.

Bron: Starnieuws

Bouterse beledigt Surinaams volk..

De president D.Bouterse heeft voor de zoveelste keer bewezen het niet nauw te nemen met de beginselen van de rechtsstaat. In de hoedanigheid van president dien je te weten dat er een scheiding is van machten en dat het hoort dat de verschillende machten het respect opbrengen voor de trias politica. De Magna Carta, of de 'Grote Charter', heeft vroeg in de geschiedenis grote invloed gehad op het langdurige historische proces dat geleid heeft tot de constitutionele wetgeving zoals we die vandaag de dag kennen in de westerse wereld. Bouterse heeft waarschijnlijk geen notie hiervan. In zijn toespraak ter gelegenheid van 145 jaar parlement van Suriname zegt hij dat het parlement de kwaliteit ontbeert om haar werk te doen. Het respect voor het huis van de democratie en de afgevaardigden van het volk hebben nooit een rol van betekenis gespeeld voor Bouterse sinds zijn politiek en ongrondwettelijk handelen sinds 25 februari 1980. Keer op keer betrappen wij hem op zijn ondemocratische 'way of life'. Het in het in engels 'look who is talking' en de Surinaamse spreuk 'Owru siki fu todo na kras’krasi' past in dit verband volledig op Bouterse. Door het steeds weer ontwijken van het debat in DNA mist Bouterse de autoriteit noch het vermogen om een waardeoordeel te vormen over DNA. Het moet erg pijnlijk zijn voor m.n. de coalitie inclusief de voorzitter J. Simons om aan te horen hoe incompetent en 'kwaliteitloos' zij zijn. Het ironische van het verhaal is dat Bouterse moest optreden in het door hem zelf tot 'poppenkast' uitgemaakte parlement van Suriname.

De NPS fractie verwerpt de uitspraken van Bouterse en zal dit op niet mis te verstane woorden kenbaar maken bij de eerst volgende openbare vergadering van De Nationale Assemblee.


NPS persdienst

NDP moet D in naam verwijderen

ingezonden door drs Albert Assen,
politicoloog

06/05/2011

De NDP heeft vooralsnog geen vooruitgang voor de samenleving gebracht die sommigen zo verwachten, wel een verarming. We zijn van een pril economisch herstel, in een ernstig neergaande spiraal terechtgekomen die de bestaanszekerheid van grote delen van de samenleving in gevaar brengt.
In een rechtsstaat is de rol van de overheid ervoor te zorgen dat de ongelijkheid in kansen op de maatschappelijke ladder ongedaan gemaakt wordt en in economisch moeilijke tijden aan de bevolking houvast geboden wordt. Echter, niets van dit alles. Op termijn is het ook niet te verwachten gezien het feit dat ons politiek klimaat vergiftigd is en onze vooruitgang tegengehouden wordt. Deelbelangen voeren de boventoon, hetgeen een bedreiging vormt voor de democratie op nationaal niveau.
Het ontbreekt de regeercoalitie aan visie welke richting we op moeten. De binding van de coalitie berust niet op een regeerakkoord waarbij belangrijke politieke afspraken schriftelijk zijn vastgelegd. Hierdoor ontbreekt het aan hoofdlijnen ten aanzien van voorgenomen beleid en krijgen we te maken met gelegenheidsbeleid. Van democratische besluitvoering zal er weinig sprake zijn; veeleer is er sprake van begunstenpolitiek. Om de coalitie bijeen te houden zal de NDP, in de persoon van Bouterse, PL en AC keer op keer moeten begunstigen. Het vervelende van zulk een binding is dat de gunstvrager geen beperkingen kent en de gunstverstrekker op een punt komt dat het over is met gunstenverstrekking. We concluderen hieruit de NDP uitgeleverd is aan PL en AC. Het gaat er niet om dat een politieke partij als de NDP een dergelijke keuze niet mag maken. Waar het ons omgaat is dat de D die ze in de naam voeren volledig in de verdrukking is komen te staan, evenzeer de regeerduur van de coalitie.
Als we om ons heen kijken is er niets te vinden van gemeenschappelijkheid wat voor samenhang van beleid naar de burgers toe zorgt.
Een algemene afwijzing van de toegenomen criminaliteit en het toegenomen onveiligheidsgevoel in de samenleving is een algemeen gedeeld moraal die te vinden is, hetgeen bestuurders met ernst moeten oppakken. De president laat weten dat we als natie groot moeten denken, maar de institutie die het grote denken zou moeten stimuleren, te weten het onderwijs, verkeert in een zeer slechte situatie. In een gesprek met een zevental onderwijzers was de unanieme mening dat vele leerlingen niet gemotiveerd zijn. Het gebrek aan leermiddelen, die veelal in het stoomtijdperk zijn blijven steken, is een veel gehoorde klacht. Hoezo groot denken als de basis daarvoor wordt weggeslagen?
Vele van de ambitieuze plannen en projecten van de regering zullen wenselijkheden blijven, simpelweg omdat het geld er niet voor is. Een groot deel van onze problemen is terug te voeren op bestuurders zonder kunde en de manier waarop dit land geregeerd wordt. Het is dan ook noodzaak dat bestuurders persoonlijk aansprakelijk worden gehouden voor de inzet van ongekwalificeerd personeel. De vrijheid van meningsuiting als kernwaarde van democratische rechtstaat is met het aantreden van deze regering onder druk komen te staan, hetgeen we duidelijk hebben kunnen merken uit gesprekken in het veld. Voor de samenleving staat politiek synoniem voor corruptie en als er dan toch iemand in de persoon van Martinus Sastroredjo van Ruimtelijke ordening Grond en Bosbeheer het lef heeft hier iets aan te doen, wordt hij op een vreselijke manier onderuit gehaald. Om in voetbaltermen te schrijven zouden de veroorzakers hiervan het veld moeten verlaten. De president heeft in deze het eerlijkheidsbeginsel van hoor en wederhoor terzijdegelegd en is overgegaan tot ontslag. Alles behalve een staaltje van groot denken, en de D in de naam NDP ten spijt. We gaan donkere tijden tegemoet waarin volkswoede over het beleid op den duur niet is uitgesloten

Regering Bouterse misleid de ziekenhuizen

De regering Bouterse heeft de ziekenhuizen voor de zoveelste keer ‘misleid’. De regering zou sinds vorige week SRD 13,5 miljoen overmaken voor uitbetaling van de lonen. De ziekenhuizen deden op basis van deze toezegging geld van de banken voorgeschoten gekregen om de salarissen te betalen. De banken zijn finaciële instellingen die op basis van je kredietwaardigheid en eerlijkheid geld aan je lenen. Met deze positie waarin de regering de ziekenhuizen heeft gemanouvreerd zijn de ziekenhuis instellingen in een moeilijk parket geplaatst. Het zal ons niet verwonderen als de ziekenhuizen in de toekomst moeilijk aan leningen zullen komen.

Met deze houding heeft de regering de gezondheidszorg in gevaar gebracht. Met de veiligheid en de gezondheid van een volk mag niet gesold worden. Het lijkt alsof deze regering totaal geen notie heeft hoe belangrijk een gezond volk is die moet produceren onder veilige omstandigheden.

De kwaliteit van de zorg is onder druk komen te staan en wij stellen de regering Bouterse daarvoor verantwoordelijk.

NPS persdienst
6 mei 2011

Wij hadden gewaarschuwd.

05 May, 14:40

De Nationale Partij Suriname had daags na het verkiezing van D.Bouterse tot president gewaarschuwd om alert te zijn en de gangen van de nieuwe regering goed na te gaan. Deze regering stelt door de drogreden “nieuwe beleidsinzichten” loyaliteit boven kennis. Posities worden door loyalisten ingenomen die de afgelopen periode de regering Venetiaan publiekelijk aan te vallen met leugens en laster. Onze vrijheden hebben wij met z’n allen herwonnen op de dictatuur uit de jaren 80. Vrijheid heeft onderhoud nodig. Wij mogen niet in slap dompelen. Wij merken dat één van de peilers van de democratie onder zware druk komt te staan. De Persvrijheid wordt uitgehold. De kranten ‘De West’ en ‘Dagblad Suriname’ worden uitgesloten verslag te doen van het beleid van de President omdat zij niet meer worden uitgenodigd, omdat zij als medium worden gestigmatiseerd als anti. Naast de schrijvende pers wordt nu ook radio en TV Apintie niet uitgenodigd door het kabinet van de president voor persconferenties en andere activiteiten. Er komen ook geen opdrachten voor uitzending van programma's van het kabinet van de president. Men wil door het niet adverteren deze media kapot maken en zodoende alle “grib” krijgen op de vrije pers. De verklaring van radio en TV Apintie spreekt boekdelen in dit verband. De verklaring luidt alsvolgt:

“De directie van Apintie Radio en Televisie en de medewerkers maken zich bezorgd over de wijze waarop delen van de regering omgaan met de media in Suriname. Eerder hebben ook de voorzitter van de Surinaamse Journalisten Vereniging en de hoofdredacteur van Starnieuws hun bezorgdheid uitgesproken. Al geruime tijd worden Apintie en andere kritische media niet uitgenodigd voor persconferenties en andere activiteiten van het kabinet van de president.

Apintie heeft hierover verschillende keren een telefonisch onderhoud gehad met de heer Cliff Limburg en mevrouw Carla van Dijk, beiden van het kabinet van de president, echter hebben deze gesprekken er niet toe geleid dat hier verandering in is gekomen daar deze beide personen Apintie geen duidelijk antwoord konden geven waarom Apintie wordt overgeslagen.

Uitholling persvrijheid
Intussen komen er ook geen opdrachten voor uitzending van programma's van het kabinet van de president. Hiervan hebben ook andere media zoals dagblad De West en Dagblad Suriname melding gemaakt.

Ook het wegkopen door de regering van mediawerkers van verschillende mediahuizen tegen hoge lonen zien wij als uitholling van de persvrijheid.

De directie van Apintie radio en televisie en de medewerkers zijn hierdoor ernstig bezorgd over de democratie die gestoeld is op informatie en vrijheid van meningsuiting en zij wijzen er op dat zij zullen blijven werken aan het brengen van de juiste informatie naar de samenleving.
De media kunnen alleen een positieve rol spelen in de democratie als zij daartoe in staat worden gesteld door de samenleving. Wij zullen er met z`n allen voor moeten waken dat onze vrijheid van meningsuiting bewaard blijft”, aldus het persbericht.

NPs persdienst

Suriname wordt door deze publicatie met betrekking tot President Bouterse voor
de zoveelste keer in een kwaad daglicht geplaatst.De Nationale Partij Suriname die samen met andere nationalistische partijen en positieve krachten steeds sinds de onafhankelijkheid Suriname positief heeft uitgedragen roept de samenleving op om zich nog meer dan tevoren zich sterk te make nom deze tegenslagen national en internationaal op te vangen en ervoor te zorgen die veranderingen te plegen zodat wij Suriname in de rij der naties kunnen blijven positioneren met opgeheven hoofd.

 

Returned to Power, a Leader Celebrates a Checkered Past

Tomas Munita for The New York Times

In Paramaribo, Suriname, a bus carried a portrait of Desi Bouterse, who took part in a military coup in 1980 and was elected president last year by Parliament.

By SIMON ROMERO

Published: May 2, 2011

PARAMARIBO, Suriname — Desi Bouterse has been a soldier, a coup plotter, the military ruler of this former Dutch colony, a convicted drug trafficker and, for more than a decade, a fugitive from Interpol. He remains on trial here for the killing of 15 top opponents by his military government in the 1980s.

Related

• Times Topic: Suriname

Enlarge This Image

Tomas Munita for The New York Times

A monument in Paramaribo commemorating the coup of Feb. 25, 1980.

Enlarge This Image

Tomas Munita for The New York Times

Ronnie Brunswijk, a 1980s guerrilla leader, outside a former military building in Paramaribo.

Now, Mr. Bouterse, 65, is leader of this small South American nation yet again, stirring fears of a possible return to the time when Suriname, once a magnet for Western mercenaries and Colombian drug cartels, was renowned for its openness to criminal enterprise.

Rather than playing down his past, Mr. Bouterse has defiantly celebrated it since his election last July by Parliament. He has designated Feb. 25, when he and other soldiers carried out a coup in 1980, as a national holiday, calling it the “day of liberation and renewal.”

And while Mr. Bouterse has said he will not interfere in the murder case against him here, he named one of his co-defendants in the trial as ambassador to France, showing little deference to the legal cloud hanging over them.

Mr. Bouterse has also begun remaking Suriname’s governing institutions, sometimes with his own family. He put his wife, Ingrid Bouterse-Waldring, on the government payroll, paying her about $4,000 a month for her duties as first lady.

He also named his son, Dino Bouterse, 38, convicted here in 2005 of leading a cocaine and illegal weapons ring, as part of the command of a new Counter-Terrorism Unit. Dino Bouterse, released from prison in 2008, had also previously been arrested in connection with a 2002 theft of weapons from Suriname’s intelligence agency.

“We are witnessing the return of immorality to our small country,” said Eddy Wijngaarde, 67, whose brother, a prominent journalist, was among the 15 dissidents killed by Mr. Bouterse’s government on Dec. 8, 1982.

Those killings, known as the “December murders,” represented a searing episode in this nation of 500,000, which gained independence in 1975. The killings opened the way for the creation of a police state supported by Cuba and Libya, which endured through the 1980s.

The Dutch government was so concerned about Mr. Bouterse’s government at the time that it drew up an invasion plan to remove him, with logistical support from American forces, according to comments made last year by former Prime Minister Ruud Lubbers of the Netherlands. A State Department official would neither confirm nor deny the plan.

Mr. Bouterse, who declined several interview requests, accepted “political responsibility” in 2007 for the December murders, but has denied direct involvement. Mystery still shrouds what happened, and rights groups warn that he could engineer a pardon for himself if found guilty.

He returned to office by forging a coalition with Ronnie Brunswijk, his old nemesis in the Interior War of the 1980s, a conflict that devastated the Maroons, descendants of escaped slaves in the hinterlands.

Since becoming president again, Mr. Bouterse has scoffed at his 1999 drug conviction in absentia in the Netherlands, for smuggling more than 1,000 pounds of cocaine to that country, saying it was “almost a joke.”

Still, Mr. Bouterse remained free, benefiting from Suriname’s lack of an extradition treaty with its former colonial ruler. Now he has gained further immunity as head of state, with Interpol shelving its arrest order for him. He has tentatively begun traveling abroad, visiting Brazil, Guyana and the United States, where he attended the United NationsGeneral Assembly.

The encore for Suriname’s former strongman has led to new unease with the Netherlands. Reacting to his election last year, Maxime Verhagen, the Dutch foreign minister at the time, said, “He is not welcome in the Netherlands unless it is to serve his prison sentence.” The Dutch also ended security aid for Suriname after Mr. Bouterse’s return to power.

But Dutch officials have recently taken a softer approach, to preserve ties. The Dutch ambassador, Aart Jacobi, declined to comment specifically on Mr. Bouterse, saying only that the Netherlands would continue monitoring drug trafficking and human rights issues here.

Mr. Jacobi will also continue attending a yearly ceremony remembering the December murders.

“By keeping the memory of that event alive, we may also prevent something similar from happening in the future,” he said.

Such stances matter little to Mr. Bouterse’s supporters, of which there are many, particularly among young voters who have little or no memory of his first government.

“He’s actually socially minded, with a soft heart,” said Raynell Fraser, 25, a public administration student at Anton de Kom University. “He is one of the few people able to develop the country by bonding all ethnic groups.”

No other politician here is as skilled at tapping into Suriname’s populist vein, partly by denouncing the Dutch. As a light-skinned Creole who claims indigenous ancestry from Suriname’s American Indians, he has bridged ethnic divisions here.

He is known to dance at rallies while singing Sam Cooke’s “A Change Is Gonna Come.” Before his election, he wore a Che Guevara shirt, which he has now exchanged for dark business suits.

And he is a master in communicating not just in Dutch, the official language, but inSranan Tongo, the language of the street. Bouterse supporters often respond to criticism of him with “Neks no fout,” which roughly translates as, “It doesn’t matter.”

Officials here essentially made such a shrug at Dutch reports in January, based on United States diplomatic cables, contending that Mr. Bouterse continued illegal activities long after his 1999 conviction by arranging protection for a Guyanese drug lord’s smuggling operations.

The State Department noted in March that cocaine found in sea cargo from Suriname was recently seized in Britain, Pakistan and the Netherlands, after Mr. Bouterse returned to office. But antinarcotics officials here say he is against trafficking.

“Mr. Bouterse doesn’t want this government somehow giving space to drug-related criminals,” said Krishna Hussainali-Mathoera, a top Surinamese antidrug official.

In a twist, Mr. Bouterse’s return was made possible through an alliance with his old enemy, Mr. Brunswijk, a Maroon who led a guerrilla war against Mr. Bouterse in the 1980s, now a king-making legislator and one of Suriname’s richest men.

Mr. Brunswijk, 50, also knows what it means to be a fugitive from international justice. In 1999, a Dutch court sentenced him in absentia for cocaine trafficking. France has a warrant for him on drug trafficking charges. Now, both men have rights groups and anticorruption organizations here on edge.

“It floods your mind,” said Sharda Ganga, a Surinamese political analyst, “to think that we’ve arrived back at this point.”

Ranu Abhelakh contributed reporting

A version of this article appeared in print on May 3, 2011, on page A4 of the New York edition with the headline: Returned to Power, a Leader Celebrates a Checkered Past.

Criminaliteit in ons

Paramaribo, 19 april 2011

Aan:

de President van Republiek Suriname
de Heer D.D. Bouterse, d.t.k.v.
de Voorzitter van De Nationale Assemblee,
mw. J. Geerlings-Simons.

Heer President,

Middels deze willen ondergetekenden, allen leden van de Nationale Assemblee krachtens artikel 86 van het Reglement van Orde van De Nationale Assemblee, het volgende aan u voorte leggen.

Dat ondergetekenden eerder onder uw aandacht hebben gebracht dat de criminaliteit in ons land toegenomen en zeker ook verruwd is, waardoor het veiligheidsgevoel in de samenleving drastisch is gaan afnemen.

Dat naar aanleiding hiervan een thema vergadering is geweest in De Nationale Assemblee, waarbij van onze zijde vragen zijn gesteld en opmerkingen zijn gemaakt in dit kader.

Dat gevraagd was aan de Regering c.q. de Minister van Justitie en Politie een plan van aanpak ter indamming van de criminaliteit op korte-, middenlange- en lange termijn te presenteren.

Dat ook gevraagd was aan de Regering c.q. de Minister van Justitie en Politie om voldoende
middelen vrij te maken en die aan te wenden voor de diensten ter opvoering van de bestrijding van criminaliteit.

Dat de Regering c.q. de Minister van Justitie en Politie niet voldoende is ingegaan op de vragen en opmerkingen gemaakt in De Nationale Assemblee. Tot op dit moment is er geen plan van aanpak over de criminaliteit gepresenteerd, eveneens is ook niet in voldoende mate de criminaliteit aan gepakt.

Dat ook vanuit de zijde van de coalitie een motie is ingediend en aangenomen, waarin het beleid met betrekking tot de aanpak van de criminaliteit van de Regering ondersteund is en waarbij de Regering is opgeroepen om dit beleid voort te zetten, in tegenstelling tot onze motie, waarin wij gevraagd hadden onmiddellijke ombuiging van de aanpak van criminaliteit op basis van een korte-, middellange- en lange termijn plan van aanpak, teneinde het veiligheidsgevoel in de samenleving weer te verbeteren.

Dat nu wij enkele maanden verder zijn en niet hebben gemerkt dat het beleid gewijzigd is en dat de criminaliteit verder toeneemt en steeds verruwt en dat steeds meer slachtoffers gemaakt worden, en zelfs met dodelijk afloop.

Dat het veiligheidsgevoel in de samenleving verder is gaan afnemen en vooral bij onze senioren burgers en zwangere vrouwen.

Heer President redenen genoeg waarom ondergetekenden u wederom vragen, hen te informeren, welk beleid gevoerd wordt of gevoerd zal worden om de criminaliteit terug te brengen naar beheersbare proporties zodat het veiligheidsgevoel herleefd in de samenleving en het vertrouwen in de Regering c.q. justitiële instanties hersteld wordt.

Hoogachtend, allen leden van D.N.A.